mam wrażenie, że Kościół katolicki jest na etyce seksualnej zbytnio skoncentrowany. oczywiście, seksualność jest ważną częścią ludzkiej natury, ale nie przeceniałbym jej roli.

najważniejsze moim zdaniem jest, by wszelkie seksualne wydarzenia działy się pomiędzy dwojgiem świadomych ludzi (czyli mniej lub bardziej dorosłych). jeśli ta zasada jest zachowana, to nie widzę powodu do większych zmartwień.

patrząc en bloc: niestety Kościół katolicki ostatnio kojarzy mi się z brakiem wrażliwości na człowieka i brakiem zaufania do jego wyborów. co nie przyczynia się bynajmniej do wzrostu mojego zaufania do Kościoła.

Ja rozumiem troskę Kościoła o to, żeby seks nie stał się dla ludzi zamiennikiem wyjścia do kina, bo seks może mieć poważne konsekwencje (nie tylko dzieci), ale ta troska nie może się realizować w upokarzaniu ludzi ( a tym jest IMO porównanie konkubinatu do pedofilii). Kościół ma problem ze znalezieniem drogi do ludzi. I to jest problem, którego skutki godzą w obie strony tego pseudo-dialogu.